ตั้งแตลืมตาดูโลก จนจำความได้
ชีวิตฉันก็สุขสบาย
แต่พอมองย้อนกลับไป
คนที่ทุ่มเทกายเสียสละ
ด้วยใจไม่เคยบ่น
ยิ้มทั้งน้ำตา แต่กายยังฝืนทน
เพื่อคนที่รัก นั้นสุขสบาย
อย่ามัวหยิ่งในศักดิ์ศรี
หากครอบครัวยังไม่มีกิน
ตรากตรำจนเหงื่อไหลริน
หากไม่สิ้นก็ดิ้นกันไป
หนักหนาเจียนตายก็ต้องสู้
หากร่างกายยังคงทนไหว
คำว่าแย่ พ่อแม่ไม่มีให้
ต้องสร้างไว้ ให้เจ้ามั่นคง
อดทนกับความเหนื่อยล้า
หมื่นพันปัญหาที่ถาโถม
สักคำก็ไม่เคยบ่น
เพื่อคนที่อยู่ข้างกาย
พ่อเหนื่อยหนักสักเพียงไหน
ขอเพียงเห็นลูกสบาย
ลำบากแค่เพียงร่างกาย
แต่ใจพ่อแม่สุขล้น
อดทนทุกอย่างเพื่อเรา
อย่ามัวหยิ่งในศักดิ์ศรี
หากครอบครัวยังไม่มีกิน
ตรากตรำจนเหงื่อไหลริน
หากไม่สิ้นก็ดิ้นกันไป
หนักหนาเจียนตายก็ต้องสู้
หากร่างกายยังคงทนไหว
คำว่าแย่ พ่อแม่ไม่มีให้
ต้องสร้างไว้ ให้เจ้ามั่นคง
อดทนกับความเหนื่อยล้า
หมื่นพันปัญหาที่ถาโถม
สักคำก็ไม่เคยบ่น
เพื่อคนที่อยู่ข้างกาย
พ่อเหนื่อยหนักสักเพียงไหน
ขอเพียงเห็นลูกสบาย
ลำบากแค่เพียงร่างกาย
แต่ใจพ่อแม่สุขล้น
อดทนกับความเหนื่อยล้า
หมื่นพันปัญหาที่ถาโถม
สักคำก็ไม่เคยบ่น
เพื่อคนที่อยู่ข้างกาย
พ่อเหนื่อยหนักสักเพียงไหน
ขอเพียงเห็นลูกสบาย
ลำบากแค่เพียงร่างกาย
แต่ใจพ่อแม่สุขล้น
อดทนทุกอย่างเพื่อเรา